Wigierski Park Narodowy: Apel o odpowiedzialną pomoc dzikim zwierzętom

Pracownicy parku zwrócili uwagę na zjawisko, które nasila się szczególnie w okresie wiosenno-letnim. Ludzie, kierowani chęcią pomocy, często interweniują wobec młodych ptaków, które sprawiają wrażenie bezradnych. W rzeczywistości zwierzęta te znajdują się pod stałą opieką swoich rodziców, którzy karmią je i strzegą w pobliżu miejsca gniazdowania.

Ten młody szczygieł został do nas przyniesiony zupełnie niepotrzebnie – jest cały i zdrowy, nic mu nie dolega

pracownicy Wigierskiego Parku Narodowego

Ostatnim przykładem takiej pomyłki był młody szczygieł dostarczony do siedziby parku. Mimo że ptak nie wykazuje żadnych oznak choroby ani urazów, został odseparowany od swojego naturalnego otoczenia. Przyrodnicy podkreślają, że takie działania, choć podejmowane w dobrej wierze, są dla zwierząt szkodliwe i niepotrzebnie angażują zasoby ochrony przyrody.

Specjaliści wyjaśniają, że spotykane na ziemi młode ptaki to zazwyczaj tzw. podloty. Są to osobniki, które niedawno opuściły gniazdo i dopiero uczą się latać. Siedzenie na ziemi lub niskich gałęziach nie jest sygnałem o porzuceniu, lecz naturalnym etapem rozwoju gatunku, w którym rodzice wciąż sprawują nadzór nad potomstwem.

Nieznajomość cykli biologicznych dzikich zwierząt sprawia, że ludzie zamiast pomagać, stwarzają dla nich zagrożenie. W regionach takich jak województwo podlaskie edukacja przyrodnicza pozwala chronić lokalną faunę. Pomoc powinna zaczynać się od obserwacji, a nie od natychmiastowego chwytania napotkanych osobników.

Zabieranie zdrowych zwierząt z ich rewiru to błąd, który trudno naprawić – odseparowanie młodego od rodziców drastycznie zmniejsza jego szanse na naukę przetrwania w dziczy. Zanim zdecydujemy się na interwencję, należy upewnić się, czy zwierzę faktycznie jest ranne, zamiast działać pod wpływem impulsu.