Tego dnia w historii Polski: 10 września. Bohaterstwo pod Wizną i ostatni sukces września 1939

Kartka z kalendarza: co wydarzyło się 10 września w dziejach Polski — daty, które ukształtowały państwo i pamięć narodową.

1939 — Kapitulacja pod Wizną – polskie Termopile

Po trzech dniach heroicznego oporu przeciwko miażdżącej przewadze korpusu Guderiana, kapitan Władysław Raginis nakazał ostatnim żołnierzom złożenie broni, a sam rozerwał się granatem w schronie na Górze Strękowej. Polskie siły liczące zaledwie 720 ludzi powstrzymywały przez kilkadziesiąt godzin marsz ponad 40 tysięcy niemieckich żołnierzy i setek czołgów. Poświęcenie załogi Wizny pozwoliło na opóźnienie niemieckich kleszczy zaciskających się wokół Warszawy i stało się symbolem najwyższego żołnierskiego honoru.

1939 — Zwycięskie uderzenie nad Bzurą

Armie „Poznań” i „Pomorze” pod dowództwem generała Tadeusza Kutrzeby kontynuowały największą operację zaczepną kampanii wrześniowej, zmuszając Wehrmacht do przejścia do defensywy. Polskie natarcie na lewe skrzydło niemieckiej 8. Armii doprowadziło do odbicia Łęczycy i Piątku, siejąc popłoch w szeregach agresora. Choć bitwa ostatecznie zakończyła się porażką, zmusiła Niemców do zmiany planów operacyjnych i udowodniła, że Wojsko Polskie potrafi skutecznie kontratakować nawet w obliczu katastrofy strategicznej.

1944 — Początek radzieckiej ofensywy na Pragę

Armia Czerwona wraz z 1. Dywizją Piechoty im. Tadeusza Kościuszki rozpoczęły uderzenie na prawobrzeżną Warszawę, dając walczącym w powstaniu Polakom złudną nadzieję na szybką pomoc. Po ciężkich walkach z Niemcami, oddziały polskie i radzieckie w ciągu kilku dni wyparły okupanta z Pragi, docierając do linii Wisły. Zamiast jednak forsować rzekę i wesprzeć dogorywające powstanie, Józef Stalin wstrzymał ofensywę, skazując lewobrzeżną stolicę na zagładę.