Czy operacja ICE w Minneapolis to naprawdę sukces, mimo śmierci i protestów? Tom Homan, szef służby imigracyjnej, nie ma wątpliwości. Mimo tragicznych incydentów i fali demonstracji w całych USA, chwali akcję jako przełomową. Sprawdźmy, co kryje się za tymi mocnymi słowami.
„Sukces” operacji w Minneapolis – mimo trupów na ulicach
Podczas konferencji prasowej w środę Tom Homan ogłosił operację w Minneapolis prawdziwym sukcesem. Brzmi dumnie, ale rzeczywistość jest o wiele bardziej mroczna. Mimo licznych procesów sądowych i śmierci dwóch osób – Renee Good i Alexa Prettiego – zastrzelonych przez agentów federalnych, szef służby granicznej nie widzi powodu do wstydu. Te zdarzenia rozpaliły masowe protesty w wielu amerykańskich miastach, od Minneapolis po inne metropolie.
Homan przyznaje, że operacja nie była idealna, ale dzięki „ustalonemu, ujednoliconemu łańcuchowi dowodzenia” stała się znacznie sprawniejsza.
„Nie chodzi o to, że wcześniej nie było dobrze, ale poprawiliśmy ją” – powiedział.
Czy to wystarczy, by nazwać akcję sukcesem? Krytycy twierdzą, że ofiary jak 37-letnia Renee Good, zabita przez funkcjonariusza ICE, czy Alex Pretty, postrzelony podczas interwencji, rzucają długi cień na te zapewnienia. Demonstracje wybuchły z hukiem, a opinia publiczna dzieli się na obozy: jedni widzą w tym twardą walkę z przestępczością, inni – nadużycie siły.
Złapani „źli ludzie” – twarde liczby zza krat
Homan nie owija w bawełnę: federalni agenci imigracyjni aresztowali i zatrzymali „złych ludzi”. Konkretne dane robią wrażenie – 14 osób oskarżonych o zabójstwo, 139 o napaść, 87 przestępców seksualnych i aż 28 członków gangów. To nie są drobni złodziejaszkowie, lecz twardziele, którzy zagrażali bezpieczeństwu lokalnych społeczności.
Szef służby granicznej przejął kontrolę nad operacją pod koniec stycznia, wprowadzając nowe reguły gry. Zapowiedział, że liczba agentów spadnie, jeśli władze stanowe i lokalne zaczną współpracować z federalnymi. W Minnesocie gubernator Tim Walz początkowo stawiał opór, ale ostatnie sygnały wskazują na zmianę tonu – nawet Donald Trump złagodził swoje stanowisko w sprawie śmierci Prettiego i Good. Czy to oznacza, że machina deportacji nabiera rozpędu? Homan wydaje się przekonany: ujednolicone dowodzenie to klucz do efektywności, nawet jeśli kosztuje to kontrowersje i uliczne zamieszki.
